"Dwa wspaniałe basy, choć zupełnie od siebie różne – Vladislav Buyalskiy (Dziemba) i Renaud Delaigue (Stolnik) to ten sam przypadek – kiedy w drugoplanowej roli obsadzony jest śpiewak wysokiej klasy, nie możemy się jego partii doczekać. Buyalskiy, „wyłowiony" na Konkursie Moniuszkowskim w Warszawie ma tak piękne piwnice, że myślę, że nieraz o nim jeszcze usłyszymy. Delaigue to z kolei weteran z głosem o zdecydowanie barokowym charakterze. W jego partii Stolnik stracił swój kontuszowy charakter, przestał pohukiwać i potupywać, za to zyskał jak miód lejącą się frazę. Podobnie barokowym, acz delikatnym, bardzo melodyjnym i ciepłym sopranem odznaczała się Sheva Tehoval, która z Zofii zrobiła trochę Gildę z Rigoletta – bardzo ciekawy trop."
/
'Two great basses, though completely different from each other - Vladislav Buyalskiy (Dziemba) and Renaud Delaigue (Stolnik) are the same case - when a high-class singer is cast in a supporting role, we can't wait to see his part. Buyalskiy, 'fished out' at the Moniuszko Competition in Warsaw, has such beautiful cellars that I think we will hear about him more than once. Delaigue, in turn, is a veteran with a voice of a decidedly baroque character. In his part, Stolnik lost his contouring character, ceased to knock and stomp, but gained like honey a pouring phrase. Similarly baroque, yet delicate, very melodious and warm soprano had Sheva Tehoval, who create Rigoletto's Gilda from Zofia - a very interesting track.'

Mateusz Ciupka, Włoska Halka w Krakowie, Szafa Melomana, zob. http://szafamelomana.pl/index.php/2019/07/21/wloska-halka-w-krakowie/



"Całość była wciągająca jak dobry film. Przez dwie i pół godziny zero nudy, powiem więcej – gdy zbierałem się do wyjścia po długich owacjach, na niektórych twarzach dostrzegłem wzruszenie. To Halka może jeszcze wzruszać?"
/
'The whole thing was addictive like a good movie. For two and a half hours of zero boredom, I will say more - as I gathered to leave after long ovations, I noticed emotion on some faces. Can Halka still be touched by this?'

Mateusz Ciupka, Włoska Halka w Krakowie, Szafa Melomana, zob. http://szafamelomana.pl/index.php/2019/07/21/wloska-halka-w-krakowie/



"Yuko Naka śpiewała tę partię trochę tak, jak wykonuje się Butterfly w III akcie, z potężną dramatyczną siłą, głosem bardzo mocnym, momentami trochę drażniącym i agresywnym, ale tak się to robi."
/
'Yuko Naka sang this part a little like Butterfly does in Act III, with a powerful dramatic force, a very strong voice, sometimes a little irritating and aggressive at times, but that's how it's done.'

Mateusz Ciupka, Włoska Halka w Krakowie, Szafa Melomana, zob. http://szafamelomana.pl/index.php/2019/07/21/wloska-halka-w-krakowie/


"Już po Świteziance w interpretacji Szmytki i Biegasa miałam ochotę błagać nasze piękne panie i kolegów po fachu, żeby poznali się na talencie Moniuszki choćby zaocznie. Kto się nie wzdrygnie na podparte Moniuszkowską frazą słowa „A kto dziewczyna? – ja nie wiem”, ten nigdy nie przeżyje w pełni poezji Goethego w ujęciu Schuberta."
/
'After Świtezianka, interpreted by Szmytka and Biegas, I felt like begging our beautiful ladies and colleagues to get to know Moniuszko's talent even if only in absentia. Who will not shudder at the words And who's the girl? - I don't know, this one will never fully survive Goethe's poetry in Schubert's work.'

Dorota Kozińska, Moniuszko zrozumiały, zob. http://atorod.pl/?s=festiwal+muzyki+polskiej



"O Kraszewskim i Lenartowiczu będę grzmieć dlatego,  że każda z tych rozbudowanych pieśni, a właściwie scen dramatycznych, wymaga niepospolitego kunsztu aktorskiego, zrozumienia treści oraz wyczucia stylu, jakimi w krakowskim wykonaniu popisali się obydwoje artyści – zwłaszcza Elżbieta Szmytka, cyzelująca frazę zgodnie z wymową i prozodią tekstu, dykcją, która mogłaby zawstydzić niejednego mistrza pieśni romantycznej – nie tylko w Polsce. Wieczór doskonały, którego pokłosie znajdzie się wkrótce na płycie Stowarzyszenia Muzyki Polskiej, nagranej kilka dni później w sali koncertowej katowickiej Akademii Muzycznej."
/
'I will thunder about Kraszewski and Lenartowicz because each of these extended songs, or rather dramatic scenes, requires uncommon acting skills, understanding of the content and sense of style with which both artists showed off in Cracow's performance, especially Elżbieta Szmytka, who chiseled the phrase according to the pronunciation and prose of the text, a diction that could embarrass many a master of romantic song - not only in Poland. A perfect evening, whose aftermath will soon be included on the album of the Polish Music Association, recorded a few days later in the concert hall of the Academy of Music in Katowice.'

Dorota Kozińska, Moniuszko zrozumiały, zob. http://atorod.pl/?s=festiwal+muzyki+polskiej


"Paweł Orski, dyrektor Festiwalu Muzyki Polskiej, poszedł całkiem innym tropem: do udziału w koncertowym wykonaniu „włoskiej” Halki w Nowohuckim Centrum Kultury nakłonił solistów, którzy poza Jurym Horodeckim – fenomenalnym odtwórcą postaci Jontka w niedawnej inscenizacji Halki w Operze Wrocławskiej – potraktowali arcydzieło Moniuszki jako nieznane cymelium, zanurzone po uszy w stylu włoskiego belcanta i innych tradycji opery romantycznej. Jako tekst, który warto – i trzeba – zrozumieć, przeżyć i wyśpiewać z głębi trzewi."
/
'Paweł Orski, director of the Festival of Polish Music, followed a completely different path: he persuaded soloists to take part in a concert performance of 'Italian' Halka at the Nowa Huta Cutural Centre. Apart from Jury Horodecki - a phenomenal performer of the figure of Jontek in the recent staging of Halka at the Wrocław Opera - they treated Moniuszko's masterpiece as an unknown cymelia, immersed to the ears in the style of an Italian bel canto and other Romantic opera traditions. As a text that is worth, and must be, understood, experienced and sung from the depths of the viscera.'

Dorota Kozińska, Moniuszko zrozumiały, zob. http://atorod.pl/?s=festiwal+muzyki+polskiej


"W nowohuckim wykonaniu role rozłożyły się wbrew obiegowym interpretacjom głównych postaci Halki.Świadomy swej przewagi Janusz znalazł idealne przeciwieństwo w lirycznej, nabrzmiałej tragizmem postaci Jontka w ujęciu Jurego Horodeckiego. Tytułowa Halka w interpretacji Japonki Yuko Naki – dysponującej sopranem krągłym i ciemnym, chwilami wręcz dramatycznym w wyrazie – wchodziła w ostry konflikt z uległą, niepewną swej pozycji Zofią w ujęciu niezwykle muzykalnej belgijskiej sopranistki Shevy Tehoval. Znakomity debiut – mimo kilku błędów intonacyjnych w I akcie – odnotował młodziutki Vladislav Buyalskiy w partii Dziemby, jeden z naszych faworytów na ostatnim Konkursie Moniuszkowskim, którego w drugim etapie warszawskich zmagań zgubiły trema i niewiara we własne możliwości. Tym większa radość, że Orski wyłowił tę perłę już teraz i – być może – uchylił Buyalskiemu wrota do prawdziwej kariery."
/

'In the Nowa Huta's performance, the roles were spread out against the common interpretations of Halka's main characters. Aware of his advantage, Janusz found a perfect opposite in the lyrical, swollen with tragedy character of Jontek in Jury Horodecki's interpretation of Jontek. The title Halka, interpreted by Japanese soprano Yuko Naka - with a round and dark soprano, sometimes even dramatic in expression - was in sharp conflict with the submissive, uncertain position of Sophie in the musical perspective of the Belgian soprano Sheva Tehoval. Despite several intonation errors in the first act, the young Vladislav Buyalskiy made an excellent debut in the part of Dziemba, one of our favourites at the last Moniuszko Competition, whose second stage of the Warsaw struggle lost its stage fright and disbelief in their own abilities. All the more reason to be happy that Orski has already fished out this pearl and - perhaps - opened the door to a real career for Buyalski.'

Dorota Kozińska, Stworzyć ten świat od nowa, zob. http://atorod.pl/?s=festiwal+muzyki+polskiej



"Jak się słucha Halki po włosku? Język włoski jest miększy, łatwiejszy w śpiewie od polskiego, więc muzyka płynie gładko, jest bardziej liryczna. We włoskiej wersji staje się też bardziej uniwersalna, łatwiej ją porównywać z dziełami innych kompozytorów powstałymi w tym samym czasie."
/

'How do you listen to Halka in Italian? The Italian language is softer, easier to sing than Polish, so the music flows smoothly, it is more lyrical. It also becomes more universal in the Italian version, easier to compare with the works of other composers written at the same time.'

Anna Woźniakowska, Halka po włosku; pozytywne doświadczenie, Polska Muza, zob. http://polskamuza.eu/blogi.php?autor=anna



"Wczoraj z zaciekawieniem słuchałam Yuko Naki wcielającej się w postać Halki. Japońska śpiewaczka ma może nieco ostry głos, ale włada nim z dużą łatwością i równie wielką wrażliwością muzyczną. Jej Halka mogła wzruszać. Jontka śpiewał wczoraj białoruski tenor Jury Horodecki, mniej bohaterski niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni, ale gorętszy niż zazwyczaj w emocjach. Popisowa aria Jontka Szumią jodły na gór szczycie w jego interpretacji była po prostu piękna i poruszająca. Wykonawca partii Janusza Rosjanin Konstantin Suchkov ujmował dużym, ładnym w barwie głosem i ciekawą interpretacją dramatyczną postaci, choć w kilku momentach miał drobne kłopoty intonacyjne. Wdzięczną postać Zofii stworzyła obdarzona milym głosem i ładnie śpiewająca Francuzka Sheva Tehoval. Również Francuz – Renaud Delaigue – bardzo muzykalnie wcielał się w rolę Stolnika. W drobiejszych partiach usłyszelismy Szczepana Kosiora, Przemysława Balkę i Piotra Szewczyka."
/

'Yesterday I listened with curiosity to Yuko Naka plays Halka. The Japanese singer may have a bit of a sharp voice, but she speaks with great ease and equally great musical sensitivity. Her Halka could be touched. Jontek was sung yesterday by the Belarusian tenor Jury Horodecki, less heroic than we are used to, but hotter than usual in emotions. The spectacular Jontek's aria Szumią jodły na gór szczycie in his interpretation was simply beautiful and moving. The Russian performer of Janusz's part, Konstantin Suchkov, presented a large, colourful voice and an interesting dramatic interpretation of the character, although in a few moments he had minor intonation problems. The charming figure of Sophie was created by Sheva Tehoval, a Frenchwoman endowed with a nice voice and singing nicely. The Frenchman, Renaud Delaigue, also played the role of Stolnik very musically.'

Anna Woźniakowska, Halka po włosku; pozytywne doświadczenie, Polska Muza, zob. http://polskamuza.eu/blogi.php?autor=anna


"To był jeden z najciekawszych koncertów tegorocznej edycji Festiwalu Muzyki Polskiej. (...) Sama Suita G-dur zgrabnie i z polotem napisana przez Paderewskiego znalazła w artystach Sinfonietty Cracovii bardzo dobrych wykonawców. W ogóle krakowska orkiestra zaprezentowała się jako zespół wyśmienicie zgrany, wrażliwy, zasługujący ze wszech miar na pochwały. Lekko, z wdziękiem zagrane Divertimento Janiewicza-Panufnika, pełna romantycznego uczucia Serenada Karłowicza (choć z za szybkim jak na mój gust Walcem), pesymistyczna, skupiona Symfonia kameralna Weinberga ukazały szeroki wachlarz możliwości orkiestry, która pod wodzą Jurka Dybała dla każdego z wymienionych utworów znalazła właściwą ekspresję."
/
'It was one of the most interesting concerts of this year's edition of the Festival of Polish Music. (...) The Suite in G major itself, written by Paderewski with great skill and flair, found very good performers in the Sinfonietta Cracovia artists. In general, the Cracow's orchestra presented itself as a highly harmonious, sensitive and highly praiseworthy ensemble. The slightly gracefully played Divertimento by Janiewicz-Panufnik, the romantic feeling of Serenade by Karłowicz (but a Waltz was too fast for my taste), the pessimistic, focused Chamber symphony by Weinberg revealed the wide range of possibilities of the orchestra, which, led by Jurek Dybał, found the right expression for each of the above-mentioned works."

Anna Woźniakowska, Sinfonietta Cracovia; jeden z najciekawszych koncertów, Polska Muza, zob. http://polskamuza.eu/blogi.php?autor=anna&id=500



"W Symfonii kameralnej Weinberga z Sinfoniettą Cracovią doskonale współpracował klarnecista Krzysztof Grzybowski. Dawno nie słyszałam tak delikatnych pian, tak pięknego i wyrównanego dźwięku klarnetu we wszystkich rejestrach. Jeśli wczoraj Symfonia kameralna Weinberga poruszyła słuchaczy, to wielka w tym zasługa właśnie Krzysztofa Grzybowskiego."
/
'In Weinberg's Chamber Symphony, the clarinettist Krzysztof Grzybowski cooperated with Sinfonietta Cracovia perfectly. It's been a long time since I've heard such a delicate piano, such a beautiful and balanced sound of the clarinet in all registers. If yesterday Weinberg's Chamber Symphony moved the audience, it was Krzysztof Grzybowski who contributed a great deal to it.'

Anna Woźniakowska, Sinfonietta Cracovia; jeden z najciekawszych koncertów, Polska Muza, zob. http://polskamuza.eu/blogi.php?autor=anna&id=500



"Niedzielny koncert w kościele św. Katarzyny świetnie realizował ideowe założenia Festiwalu Muzyki Polskiej.Oto obcokrajowcy prezentowali utwory naszych kompozytorów. Znana już w Krakowie ze wspaniałych wykonań Miranda Liu z towarzyszeniem orkiestry Filharmonii Krakowskiej pod dyrekcją Francuza Francka Chartrusse Colombier grała tym razem Koncert skrzypcowy A-dur Mieczysława Karłowicza. Słuchając tej przesyconej emocją a jednocześnie bardzo przemyślanej interpretacji żałowałam że tak mało ludzi doświadcza kontaktu z tak wspaniałą sztuką wykonawczą."
/

'Sunday's concert in St. Catherine's Church was an excellent opportunity to realize the ideological assumptions of the Festival of Polish Music. Miranda Liu, already known in Cracow for her wonderful performances accompanied by the Cracow Philharmonic Orchestra conducted by Franck Chartrusse Colombier, played this time the Violin Concerto in A major by Mieczysław Karłowicz. Listening to this interpretation, which was saturated with emotion and at the same time very well thought out, I regretted that so few people experience contact with such wonderful performance art.'

Anna Woźniakowska, Karłowicz i Młynarski; wieczór ze wszech miar ciekawy, Polska Muza, zob. http://polskamuza.eu/blogi.php?autor=anna&id=499

 

"W dwusetną rocznicę urodzin Stanisława Moniuszki nie zabrakło oczywiście jego muzyki, lecz wybór kompozycji nie był ani oczywisty, ani przypadkowy. Podczas inauguracji w kościele św. Katarzyny przedstawiono jego Mszę łacińską Des-dur. W wykonaniu czeskiego zespołu Musica Florea pod kierunkiem Marka Štryncla dzieło zabrzmiało niezwykle dostojnie. (...) Dopisali soliście, szczególnie obdarzona jasnym sopranem Jolanta Kowalska-Pawlikowska i pochodzący z RPA tenor July Zuma."
/
'On the 200th anniversary of the birth of Stanisław Moniuszko, his music was not lacking, of course, but the choice of composition was neither obvious nor accidental. During the inauguration in St. Catherine's Church, his Latin Mass in D flat major was presented. The Czech ensemble Musica Florea performed the work under the direction of Marek Štryncl and it sounded extremely dignified. (...) The soloist were good, especially Jolanta Kowalska-Pawlikowska, endowed with a bright soprano, and the South African tenor July Zuma'

Mateusz Borkowski, Program górą, czyli Moniuszko odbrązowiony, "Ruch Muzyczny" nr 8/9, 2019, s. 56.



"Prawdziwe teatralne emocje przyniósł recital arii operowych kompozytora, którego twórczość konsekwentnie jest nie tylko odkrywana, lecz także utrwalana na krakowskim festiwalu - księcia Józefa Michała Ksawerego Poniatowskiego. Po Aleksandrze Buczek i Joannie Wos po piękne, choć piekielnie trudne arie tego kompozytora sięgnęła jedna z najciekawszych obecnie polskich sopranistek - Karina Trapezanidou-Skrzeszewska. Na Scenie Miniatura, (...) razem z pianistą Ashotem Babrouskim, śpiewaczka dała popis niezwykłęgo kunsztu wokalnego i wciągała słuchaczy w kreowany przez siebie spektakl, co zresztą świetnie współgrało z teatralnym wnętrzem." 
/
'Real theatrical emotions were brought by the recital of the composer's opera arias, whose work is not only consistently discovered but also recorded at the Cracow's festival - Prince Józef Michał Ksawery Poniatowski. After Aleksandra Buczek and Joanna Woś, one of the most interesting contemporary Polish sopranos, Karina Trapezanidou-Skrzeszewska, reached for the beautiful, though hellishly difficult arias of this composer. On Stage Miniatura, (...) together with pianist Ashot Babrouski, the singer showed off her extraordinary vocal artistry and dragged listeners into the spectacle she created, which, by the way, was in perfect harmony with theatrical interior.'

Mateusz Borkowski, Program górą, czyli Moniuszko odbrązowiony, "Ruch Muzyczny" nr 8/9, 2019, s. 56.


"Występujący z solowym recitalem w Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach uznany pianista Konstantin Szczerbakow swoją grą zaprezentował doskonałe rzemiosło. (...) W Chant élégia­que Czajkowskiego i Wariacjach na temat Chopina Rachmaninowa jego gra była po prostu pełna elegancji."
/
'Performing a solo recital in the Cloth Hall Gallery of Polish Art, the renowned pianist Konstantin Shcherbakov presented excellent craftsmanship with his playing. (...) In Tchaikovsky's Chant élégiaque and Variations on the theme of Chopin by Rachmaninoff, his playing was simply full of elegance.'

Mateusz Borkowski, Program górą, czyli Moniuszko odbrązowiony, "Ruch Muzyczny" nr 8/9, 2019, s. 56.



"Ceniona sopranistka [Elżbieta Szmytka] stała się właściwie już stałym gościem festiwalu, ale za każdym razem jej występ jest spotkaniem z ogromną wrażliwością i niesłychaną kulturą wokalną. (...) Dzięki interpretacjom Szmytki te trwające po kilkanaście minut dzieła trafiały prosto do serca, kłując tam, gdzie trzeba." 
/
'The esteemed soprano [Elżbieta Szmytka] has actually become a regular guest of the festival, but each time she performs it is a meeting with great sensitivity and an incredible vocal culture. (...) Thanks to Szmytka's interpretations, these works, which lasted for several minutes, went straight to the heart, pricking where it is needed.'

Mateusz Borkowski, Program górą, czyli Moniuszko odbrązowiony, "Ruch Muzyczny" nr 8/9, 2019, s. 56.


"Moniuszkowska Halka w czteroaktowej wersji warszawskiej zabrzmiała w wykonaniu Capelli Cracoviensis pod kierunkiem Jana Tomasza Adamusa (...). Najistotniejsze jednak, że wzorem festiwalu Chopin i Jego Europa mogliśmy posłuchać tragicznej historii góralki we włoskiej wersji językowej. (...) O ile jednak słabą stroną wykonania pod wodzą Fabia Biondiego w Warszawie była obsada wokalna, o tyle w Krakowie wrażenia były dużo lepsze. Przede wszystkim zaangażowano prawdziwie międzynarodową obsadę. (...) W tym festiwalowym wydaniu była to Halka pełna emocji, pogłębiona psychologicznie."
/
'Moniuszko's Halka in a four-act Warsaw version was performed by Capella Cracoviensis under the direction of Jan Tomasz Adamus (...). The most important thing, however, is that we could listen to the tragic history of the highlander in the Italian language version of the festival Chopin and His Europe. (...) While the weak point of the performance under the leadership of Fabio Biondi in Warsaw was the vocal cast, the impressions in Krakow were much better. First of all, a truly international cast was engaged. (...) In this festival edition it was Halka, full of emotions and deepened psychologically.'

Mateusz Borkowski, Program górą, czyli Moniuszko odbrązowiony, "Ruch Muzyczny" nr 8/9, 2019, s. 57.

     
NEWSLETTER


designed by Karolina Grzywnowicz